دينى است كه امروز در دست داريم كه تقريبا سى و چهار قرن يا چهل و پنج قرن پيش بوسيله‌ى حضرت موسى براى آنها آورده شد . بعد از انقراض دولت يهود در فلسطين در حدود پانصد و هشتاد و شش ( 586 ) قبل از ميلاد نبوكد نزرو يا بخت النّصر پادشاه بابل اورشليم را خراب كرد و يهود را باسارت ببابل برد و هفتاد سال در اسارت بسر بردند تا اينكه كورش پادشاه هخامنشى ايران پس از تسلَّط بر آنجا يهود را آزاد كرد و اجازه داد بجايگاه خود يعنى اورشليم برگردند . شكايت و افسوس آنها را از دورى وطن و دين در مدّت اسارت . آلبرماله به صورت سرود در ص 106 تاريخ ملل مشرق نوشته است . مقصود از اين مقدّمه اين است كه تورات در اين مدت اسارت معلوم نيست بچه صورتى بوده چون در خاطر ندارم در چه كتابى ديده‌ام و كتابهائى كه حاضر دارم ننوشته است كه در اين پيشآمد براى يهود تورات نابود شد و بعد از آزادى از بابل كه برگشتند آنچه مردم از تورات بخاطر داشتند جمع كردند كه تورات دوباره درست شد ، در هر صورت اصل آن هر چه شده و هر تغيير به آن وارد شده بگفته‌ى البرماله در تاريخ ملل مشرق ص 89 در سده‌ى سوّم قبل از ميلاد به زبان يونانى ترجمه شد و بعد به زبان لاتين ترجمه شد در حدود قرن چهارم و پنجم ميلادى عيسويان باهتمام ( سنژرم ) كه يكى از كشيشهاى مهمّ كليساى لاتين آن روز بود تورات را جزء كتب مقدّسه‌ى خود و بجاى مقدّمه براى انجيل پذيرفتند و علت آن هم معلوم است كه تورات و دين يهود و توحيد ريشه و اساس مسيحيت است و نيز در وجود شعرا و هنرمندان هميشه مصدر الهام بوده است ، بنابراين نه از نظر مذهب بلكه از نظر هنر و ادب نيز حائز اهميّت اساسى مىباشد . * ( لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ) * 53 - ابو الفتوح : پيغمبر ( ص ) فرمود : شكر نعمت آن است كه بمردم بگوئى اين نعمت به من رسيده است . فضيل بن عياض عارف گفته : شكر آن است كه نعمت را وسيله‌ى معصيت نكنى . ذو النون مصرى گفته : شكر نعمت آنكه